De stille exodus: Waarom commercanten afhaken.

Ik hoor het in toenemende mate in de directiekamer: "Het wordt steeds lastiger om goede commerciële mensen te vinden." "Senior profielen zijn schaars."

..Maar misschien kijken we naar het verkeerde probleem.

Niet het vak verlaten, maar het systeem

De beste commerciële leiders verlaten het vak niet. Ze haken af op het systeem waarin ze terecht zijn gekomen. Op targets die steeds korter ademen. Op pricing-discussies die weinig meer te maken hebben met relatie, context of lange termijn. Op interne frictie die meer energie opslokt dan de klant ooit zal opleveren. En op het ongemakkelijke gevoel dat commercieel vakmanschap langzaam wordt ingeruild voor volume-management met een dunne menselijke saus.

Wie vertrekt, en waarom

Wat me opvalt in gesprekken: de mensen die vertrekken zijn zeker niet (altijd) de hardste schreeuwers. Niet de haantjes, niet de scorebord-optimisten. Het zijn vaak juist de rustbrengers. De professionals die klanten jarenlang vasthouden zonder daar elke maand een PowerPoint over te maken. Die begrijpen dat vertrouwen niet per kwartaal wordt opgebouwd.

De behoefte aan ruimte, niet aan applaus

Zij zoeken geen podium. Zij zoeken ruimte. Ruimte om te bouwen. Vertrouwen om te adviseren. En een organisatie die begrijpt dat échte commercie tijd nodig heeft, en soms stilte.

Maar wat krijgen ze? Een dashboard.

Commercieel leiderschap als organisatiekeuze

Ironisch, niet? Juist deze mensen zouden nu het verschil kunnen maken. In een markt waar klanten kritischer zijn dan ooit. Waar loyaliteit geen vanzelfsprekendheid meer is. En waar onderscheid zelden zit in prijs, maar bijna altijd in houding.

Commercieel leiderschap is geen KPI-vraagstuk. Het is een organisatievraagstuk. Een cultuurvraagstuk. Een keuzevraagstuk. Wie dat niet onderkent, verliest geen mensen. Die verliest zijn toekomst.

Misschien geen populaire conclusie. Wel eentje die wij bij NOBU vrijwel dagelijks terug horen, in gesprekken met commerciële leiders die ooit vol vuur begonnen, en nu vooral zoeken naar ademruimte.

Tot slot

💭 Elke week schrijf ik hersenspinsels van mij af, als ondernemer, als bemiddelaar in executive search, als kind van mijn tijd en gewoon, als Leon.

Vaak vanuit een wat breder kader, met de intentie om te vertalen naar mijn vakgebied. En altijd op zoek naar het maken van nieuwe verbindingen 🔗.

Meer lezen, opmerking of vraag? Voeg mij gerust toe op LinkedIn.